SEKİZİNCİ BÖLÜM

Hakan’ın hapiste zaman geçirdiğini öğrenmek bir çok şeye karşı olan bakış açımı değiştirdi. Her ne kadar bildiklerimi açığa çıkarmaya hazır olmasam da, öğrendiklerimle babamla yüzleştim. O tabiki de hiç bir şeyi inkar edemedi. Hakan’ın avukatıydı ve uzun süredir dostu. Ama Hakan’ın avukatı olarak aralarında olan konuşmaları ve bildiklerini kimseye söyleme hakkı yoktu. Kendi oğluna bile… Kendi işimin gizliliğinden onu anlıyordum ve bu davranışını kişisel algılamamıştım.

Hakan’ın davası ailenin durumundan ve Berkay’ın ani ölümünden dolayı gizli tutulmuş. Berkay Yılmaz’ın ölümünde kullanılan silah Hakan’ın evinde bulunmuştu ve masum olduğunu söylerken neden o sihalın orada olduğuna dair gerekli bir açıklaması yoktu. Olayda bir tanık vardı ve bu hapise atılmasındaki ana kanıt olmuştu. 

Bu sırada Fikret’in davası farklı bir yönde ilerledi. İstabul’da herkes onun tutuklandığını ve davasını biliyordu. Bu da bana çok anlamsız geliyordu. Hakan tutuklandığında olduğu gibi kimse bu durumu saklı tutma gereği duymamıştı. Daha fazla ipucu olmadan durumu olduğu gibi kabul etmem gerekiyordu. 

Babamla özel bir sohbet ardından içimde ki acıları annemle paylaşma vakti gelmişti. Sonunda yıllardır süren arayışlarım Elif’i bulduğumda son bulmuştu. Onu bulduğumda olaylar farklı bir yönde ilerlemiş olsa da, gerçekleri açığa çıkarmak zorundaydım. Annemin duygularını kontrol altında tutmak için haberleri ona yavaş yavaş söylemem gerekiyordu. Hepsini bir anda duyması için kalbi yeterince güçlü değildi. Ve öğrendiği zaman ise göz yaşlarına boğuldu.

Yıllardır ayrı kaldıktan sonra kızından daha fazla uzak kalamazdı. Ben de onu ve babamı Elif’le tanışmaları için kaldığı yere götürdüm. Yeniden kavuşma anları, bir mucize gibi olsa da, diğer yandan izlerken kalbim kırlıyordu. Elif annemle tanışırken, onlarla arasında bir bağ olduğunu bilmiyorudu. Hele ki annesi olduğunu. Gün geçtikçe beraber zaman geçirmeye alıştılar ve yavaşça aralarında ki genetik bağ yeniden oluşmaya başladı. Elif’in doktoru herşeyi acele etmeden yavaşça ilerletmemizi söyledi ve biz de Elif gerçekleri öğrenmeye hazır olana kadar her adımımızı dikkatle attık.

Bu sırada Nuran ile ben yakınlaşmaya başladık. Ona farklı bir gözle bakmaya başlamıştım. Enerjik karekterinin ardında saklanan kırık bir kalbi vardı. Düşündüğüm gibi bana karşı bir ilgi duymuyormuş. Bu da beni rahatlattı. Uzun süredir yolunda gitmiyen, onu yanlız bırakan eski bir ilişlisini unutmaya çalışıyordu. Hayallerinde ki adam, sözünde duran bir adam değilmiş ve onu ilişkilerinin ortasında yanlız bırakmış. Bana bu konuda ki çelişkilerini anlatacak kadar güvenmişti. Bu da bana biraz kendi sorunlarımı andırıyordu.

Ben onun yerinde olmuş, aynı şeyleri yaşamıştım. Yaşadıklarının acsıyla ağlarken onu izlemek, Bahar’a yaptıklarım için kendimden daha çok nefret etmeme sebep oldu. Zaten hayatımın her gününü pişmanlık içinde yaşıyordum. Ama kendi acılarımı Nuran’a açıklayacak güvenim yoktu. Beni yargılamasından korkuyordum.

Nuran da ben de aşkın yokluğunda acı çeken kırılmış insanlardık. Yaslanmak için birbirimizi bulmamız da iyileşmemizde ki ilk adımdı. İkimiz de bundan vazgeçmek istemiyorduk.

Selim’in vereceği özel bir partiye hazırlanmak için iş günümü sonlandırıp çıkmak için hazırlandım. Tam çıkmaya hazırken, Emir hayatımı yeniden alt üst edicek bir haber vermek için geldi. Yeni ve tehlikeli bilgiler ortaya çıkmıştı. Söyleyecek bir şey bulamıyordum. Durumu daha fazla kurcalamak istemedim ve bilgilerin yazılı olduğu kağıdı alıp, odadan çıktım.

Saat yedi buçuk civarlarında Nuran’ı evinden aldım ve Yılmaz Otel’e doğru yol aldık. Bahar’ın güzelliği göz kamaştırıcıydı. Bedeni bana çok yakındı, ama aynı zamanda da o kadar uzak. .

Selim onun kalbini kazandığı için çok şanslı bir adamdı. Ona gerçek bağlılık ve aşk borçluydu. Bir kaç haftalık beraberliklerinde ona verdiği değeri görmüştüm. Her ne kadar onun benden uzaklaşmasını izlerken acı çeksem de, ona vermeyi başaramadığımı elde ettiğini görmek beni mutlu ediyordu.

Açılış dansından sonra en son öğrendiğim bilgileri palaşmak için Hakan’ı aramaya başladım. Her ne kadar Hakan bu bilgileri bilse de bana söylememişti. En başından Hakan’ın bir şeyler sakladığını hissediyordum ve zamanlaman daha iyi olamazdı. Hakan beyi, Bahar’ın annesiyle el ele tutuşmuş özel bir an paylaşırken yakaladım. Her ne kadar durum hepimiz için biraz garip olmuş olsa da bir çok eksik bilgi açıklanmıştı.

Emir’in bana verdiği kağıtlar arasında Hakan ile Leyla hanımın evlilik belgesi vardı. 1 Mayıs 1993 tarıhinde evlenmişler ve hiç boşanmamışlardı. Bu da Leyla’nın Fikret ile olan evliliğinin bir yalan olduğunun kanıtlıyordu. Yıllarca herkesi kandırmışlar. Bahar’ın doğum belgeleri de bunlar arasındaydı ve burada öz babası olarak Fikret’in ismi vardı. Bu da yeni sorulara yol açtı.

Elimde ki kanıtlardan dolayı ne Hakan ne da Leyla bu durumu inkar edebildi. Fakat hemen sonra duyduklarım beklediğim birşey değildi. Berkay’ın iki oğlu vardı. Hakan ve Fikret. İkisi de hiç bir zaman anlaşamamış. Bu da en başından ailenin neden birbirine bu kadar uzak kaldığını açıklıyordu. Çocuklukları boyunca Fikret babasının güç ve parasını kullanma çabasındaymış. Hakan ise daha küçük ve makul hareket edermiş. Fikret en büyük kardeş olsa da, ailesi tarafından daha çok seviliyormuş ve bu da Fikret’i bir intikam yoluna sürüklemiş.

Berkay öldürüldükten sonra vasiyetnamesi okunduğunda, tüm varlığını oğlu Hakan’a bıraktığı ortaya çıkmıştı. Fikret’in artık kaybedecek hiç bir şeyi kalmamıştı ve bir şekilde kendini Leyla’nın hayatına girmeye zorlamış. Leyla ve Hakan sadece bir yıllık evliyken, Hakan işlemediği bir suç için tutuklanmıştı. Herşey bir anda hayatlarını tersine çevirmişti ve hiç birşey o günden sonra eskisi gibi olmamıştı.

Beklenmedik gerçekler beni çok şaşırttı. Böyle gerçeklerlerle yüzleşmeyi beklemiyordum ve bir an da Bahar’ın gelmesiyle konuşmamız sonlandı. Zamanlaması iyi olasa da dikkatimizin dağılması için iyi bir bahane olmuştu. Hele ki benim için. Tüm geçmiş ve sırlar bir anda ortaya atılmıştı ve bu durumu iyice karıştırmıştı.

Gece yarısına doğru tüm misafirler Selim’in doğum gününü kutlamak için bir araya geldi. Bahar ile beraber pastayı kesmelerini izlerken, onun yanında durmasını bile kıskanıyordum. Her ne kadar beraber güzel bir çift olmuş olsalar da, kalbim hala onu istiyordu. 

‘‘ Mutlu Yıllar’’ diye bağırdı herkes. Selim sevglisinin elini tutmuş herkesle selamlaşıyordu. O sırada daha hassas ve kişisel bir şey aklına geldi. Aklındakileri açıklama korkusu olmadan Bahar’a evlenme teklifi etti. Bu durum oda da bulunan herkesi sessiz bir halde bırakmıştı. Cevabını merakla beklerken mutlu mırıldanmalar etrafımı sardı.

‘‘ Evet, Kenan. Seninle evlenirim,’’ diye cevapladığı hayali canlandı kafamda. Kalbim bir anda yerinden hopladı sanki. Arkama döndüğümde onu Selim’in kollarında, ikimiz için yok ettiğim hayali yaşarken buldum. Nuran’a baktım. Şampanya içip gülüyor, sarhoş olduğu anlaşılıyordu.

Gecenin süprizi ardından mutlu çifti tebrik edip, Nuran ile partiyi terk ettim. Bu sefer Nuran’ın benimle yanlız kalma isteğine hayır diyemeyecektim. Başbaşa biraz zaman geçirmek için yukarı çıktık. Bir kaç kadeh içip, yıldızlarla dolu gökyüzünü seyrettik. Küçük balkonda otururken, hafif bir rüzgar bizi serinletiyordu. Battaniyeye sarılmış bir halde otururken, Nuran içinde sakladığı acıları açığa çıkarmaya başladı. Geçmişi yüzünden hala acı çektiğini biliyordum. Fakat bu kadar olacağını düşünmemiştim.

‘‘Seviyor… sevmiyor…seviyor… sevmiyor,’’ gülmeye başladı gözlerinden yaşlar akarken. Kim hakkında konuştuğunu bilmiyordum. Ellinde ki şampanya bardağını sağa sola sallarken mutlu bir sarhoşluk etkisindeydi belli ki.

‘‘ Nuran? İyimisin?’’

‘‘ Evet. İyiyim. İyiyim, Kenan. Sana noldu? Hiç sarhoş bir kadın görmedin mi önceden?’’ yine güldü, yarı sarhoş, yarı ayık bir halde. ‘‘ Hayır… beni sevmedi. Sevmiş olamaz.’’ Yüzündeki gülümseme yok oldu.

‘‘Kim?’’

‘‘O… biliyorsun, beyaz atlı prensim.’’ Yine güldü ve tüm şampanya şişesini eline aldı.

‘‘ Nuran? Bence bu gece için yeterince şampanya içtin. ‘’ Şişeyi elinden almak için uzandığımda geri çekildi.

‘‘ Hayır! Benim,’’ diye söylendi, kızgın gözlerle bir yudum daha alırken.... ‘‘ Onu düşündüğümden daha çok sevmiş. Onu daha çok sevmiş, ama neden? Neden o? Neden ben değil?’’

Bir anda Selim hakkında konuştuğunu düşünmeye başladım. İlk buna inanmak istemedim. Ama bir şeyler söylenmeye devam ettikçe bu düşüncem daha inandırıcı gelmeye başladı.

‘‘ Zamanın doğru olmadığını söylemişti. Bana geri döneceğini söylemişti, ama dönmedi…’’ Gözlerinden daha fazla yaş akmaya başladı. Hıçkırıkları gerçekleri söylemesini engelliyordu. ‘‘ Beni sevdiğini söyledi, ama sevmedi.’’ Cam şişeyi yere düşürdü ve bir anda oturduğu yerde bayıldı.

Önceden Selim’e aşık olmuş olabilirmiydi? Böyle bir ilişkiye dair hiç bir ipucu görmemiştim. Belki de onu başkası ile karıştırıyordu? Bir şey netti ki oda, Selim’in evlilik teklifi onun böyle davranmasına sebep olacak bir damara basmıştı. Onu kollarıma alıp içeriye götürdüm ve yatağına yerleştirdim. 

Sonrasın da apartmandan çıkıp rahatlayabileceğim bir yer bulmaya gittim. Kendi düşüncelerim ve soruşturmalarım içinde kaybolmuştum. O sırada tüm ihtimallere bakmak gerekiyordu.

Hiç bir sır ne sonsuza kadar saklanabilir ne de tarih dolu bir tabutun içinde konabilir. Kimisi bazısından daha derine saklanmışken, kimisi dağılmaya hazır bir halde yüzeyde bekliyor. Bir yanlış karanlık dolu sırları açığa çıkarabilir.

Her keşif hayal kırıklığı ve garip durumlarla doludur. Bunlar da anlam veremediğimiz bir nedenle peşimizi bırakmaz. Belki bu da hayatın bir gerçeği. 

Çeviren: Maria Merve Amasyalı